Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/8177 K.2009/12214

... vekili avukat ... ile ... Turizm Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Sarıyer 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.5.2008 gün ve 122-157 sayılı hükmün Dairemizin 30.3.2009 tarih ve 10900-4130 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... Kampusü Spor Merkezi kantininin işletme hakkını 24.03.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiraladığını, sözleşmenin her yıl yenilenerek uzadığını, 15.09.2006 tarihli ihtarname ile sonraki dönem için sözleşmenin yenilenmeyeceğinin bildirilmesine rağmen davalının mecuru tahliye etmediğini ve fuzuli şagil durumuna düştüğünü ileri sürerek, davalının mecurdan tahliyesine ve müdahalenin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kiralananın 6570 sayılı yasa kapsamında kaldığını, daha önce açılan davada davacının mecura müdahalesinin menine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı şirketin mecurdan tahliyesine karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.03.2009 tarih ve 2008/ 10900 esas,2009/4130 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, 2886 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği davalıya ihtar edildiği halde, davalının mecuru tahliye etmeyerek fuzuli şagil durumuna düştüğünden bahisle davalının mecurdan tahliyesine ve müdahalenin men’ine karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Davacının dayandığı kira sözleşmesi 24.03.1994 başlangıç tarihli ve üç yıl sürelidir.

18.05.1955 tarihinde kabul edilen 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 14. maddesinde “2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrimenkuller hakkında da bu kanun hükümleri tatbik olunur.” hükmü bulunmaktadır.

Bu hükümde atıf yapılan 02.06.1934 tarih ve 2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu, sonradan 08.09.1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 94. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış, ancak, 6570 sayılı Kanunun 14. maddesinde bu yönden bir değişiklik yapılmamış; böylece, anılan 14. madde, yürürlükte olmayan bir kanuna atıf yapan içeriğiyle varlığını sürdürmüştür.

Hem 2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu ve hem de onu yürürlükten kaldırarak aynı konuyu yeniden düzenleyen 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu; kamu kurumlarının satım, kira ve benzeri konularda yapacakları ihalelerin yöntemlerine, içeriklerine ve sonuçlarına ilişkin düzenlemeler taşımaktadırlar.

Gerek bu durum ve gerekse kanun koyucunun 2490 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış olmasına rağmen, 6570 sayılı Kanunun ona atıf yapan 14. maddesinde bir değişiklik yapma gereğini duymamış olması, anılan 14. maddedeki atfın, 2490 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran ve onun yerine yürürlüğe giren 2886 sayılı Kanuna yönelik olarak da devam ettiğinin kabulünü gerektirmektedir. Dolayısıyla.

2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre kiraya verilen taşınmazların da (6570 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen koşulları taşımaları halinde), 6570 sayılı Kanun kapsamında olacaklarının ve bunlara ilişkin kira sözleşmeleriyle ilgili olarak, ancak 7. maddede tahdidi olarak sayılan nedenlerden birine dayanılmak ve ilam alınmak suretiyle tahliyenin sağlanabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu taşınmazın nitelikleri itibariyle 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı (Kanunun 1. maddesinde öngörülen şekilde belediye teşkilatı olan yerlerle, iskele, liman ve istasyonlardaki örtülü taşınmazlardan olup, olmadığı) dosya kapsamından açıkça anlaşılamamaktadır. Öyle olunca.

Yerel Mahkemece öncelikle davaya konu taşınmazın (kiralananın) 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı belirlenmek suretiyle, eğer anılan Kanun kapsamında ise bu kanun hükümlerine göre tahliyenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, bu kanun kapsamında değil ise mevcut karar gibi hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın 6570 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususunda keşif yapılmadan ve bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekirken zuhulen onandığı anlaşıldığından,

davalının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 30.03.2009 tarih ve 2008/10900 esas, 2009/4130 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.