Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/9910 K.2010/3999

Taraflar arasındaki araç tescili ve bedelin tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından inclemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı adına kayıtlı aracı 22.10.2003 tarihli sözleşme ile ikinci el olarak satın ve teslim aldığını, aracın gerekli bakım ve onarımlarını yaptırdığını,ancak davalının aracın devrini vermediğini ileri sürerek aracın rayiç değeri olarak 20.000TL’nin ihtar tarihi olan 31.3.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 15.000TL üzerinden kısmen kabulüne,bu miktara dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 20.000TL alacağın ihtar tarihi olan 31.3.2003 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini istemiş,mahkemece 15.000TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.Dava

2009/9910-2010/3999

konusu aracın 25.5.2007 tarihinde davacı tarafından davalıya teslim edildiği anlaşılmakta olup bu husus taraflar arasında da çekişmesizdir.Davacı,aracı teslim tarihine kadar kullanmıştır.Hal böyle olunca mahkemece hükmolunan alacağa teslim tarihi olan 25.5.2007 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.