KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2009/9996 E., 2010/887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının S.S. Eylül Arsa ve Konut Yapı Kooperatifine olan aidat borçlarını ödediğini, bunların tahsili için yaptığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalının kooperatife olan aidat borçlarını ödediğini belirterek, bu ödemelere ilişkin makbuz asıllarının kendisinde olduğunu iddia etmiş ve fotokopilerini de dosyaya sunmuştur. Davalı davacının yaptığı ödemelere karşı çıkmamış, ancak davacıya gönderdiği havaleler ile davacının yaptığı ödemeleri karşıladığını, savunmuştur.
Davalı bu savunmasını ispatlamak için, davacı ve davacının muhasebecisi olan dava dışı Burhan Songur'a gönderdiği paraları gösteren havale makbuzlarını ibraz etmiş, davacı da bu havale makbuzlarına karşı çıkmamıştır.
Şu halde mahkemece yapılacak ..., davacının ibraz ettiği aidat ödemelerini gösterir makbuzlardaki miktar ile davalının ibraz ettiği havale makbuzlarındaki DM'lerin gönderildiği tarihlerdeki TL karşılıkları taplamının karşılaştırılması ve davacının bir alacağı var ise, bu miktara hükmedilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2009/9996, K. 2010/887, 1 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama