Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/10265 K.2010/18220

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...İnş. ... Turizm San. Tic. A.Ş. ve diğer davalıların consorsiyumu sağlanarak ve taahhütleri alınarak 29.06.2008 tarihinde bir adet bağımsız bölümün satışı hususunda taşınmaz satış sözleşmesi imzaladıklarını, davalı ...şirketine 50 adet senet teslim ettiğini ve bu senetlerden bir kısmını vadesi geldiğinde ödediğini ancak davalı şirketin inşaata başlamaması nedeniyle 08.03.2009 tarihinde sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini bu nedenlerle ödenen senetlerin bedelinin istirdadını, vadesi gelmemiş senetlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir..

Mahkemece, davalılar ... Yapı İnş. Taah. Turizm San. Tic. A.Ş. ve ...Yatırım A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ...İnş. ... Turizm San. Tic. A.Ş.aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/10265-18220 2-Mahkemece, davalılar ... Yapı İnş. Taah. Turizm San. Tic. A.Ş. ve ...Yatırım A.Ş. aleyhine açılan davanın (husumet yokluğu nedeniyle) reddinden dolayı kendisini davada vekil ile temsil ettiren bu davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken, 11.260.00.TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’ nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.