Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/13749 K.2011/2732

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sermaye ve masrafı kendisi tarafından karşılanmak kaydı ile davalı ile 2008 yılı kurban bayramında satılıp, karı aralarında paylaşılmak üzere 107 adet koyun satın aldıklarını bu koyunlarından bir kısmının satıldığını ancak davalı elinde kalan 36 koyunun davalı tarafından satılmasına rağmen bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek koyun bedeli ve yem masrafı olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 7500,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında anılan koyunlar yönünden kar-zarar ortaklığı bulunduğunu elinde kalan 31 adet koyunu davacının bilgisi dahilinde kasaba sattığını, aldığı parayı da hayvanların yem borucuna ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalıdan 10.000 TL anapara, 4.200 TL arpa, 1360 TL nakliye, 60 TL ilaç ve 2430 TL maliyeti belli olmayan para olmak üzere toplam 17.940 TL borçlu olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Toplanan delillerden, dosya kapsamından ve özellikle davacının Isparta 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/85 Tal. 2010/13749 2010/2732

sayılı dosyasındaki ifadesinden taraflar arasında sermaye ve masrafı davacı, emeği de davalı tarafından karşılanmak üzere 2008 yılı kurban bayramında satılmak ve elde edilecek karın paylaşılması amacı ile taraflar arasında anlaşma sağlandığı bu amaçla 107 adet koyun satın alındığı, elde kalan 31 adet koyun dışındaki hayvanların satılarak taraflar arasında hesap görüldüğü ve hesabın kapatıldığı, elde kalan ve davalıya teslim edilen 31 adet koyunun davalı tarafından dava dışı şahsa satılmasına rağmen bu hayvanlar yönünden taraflarca hesap görülmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca öncelikle davalının düzenleyip davacıya verdiği içeriği anlaşılamayan belge konusunda taraflardan açıklama istenmeli, uyuşup uyuşmadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda varsa delilleri sorulup toplanmalı.

Bu şekilde bir sonuca ulaşılamadığı takdirde elde kalan ve davalıya teslim edilen 31 adet koyunun kaç paraya satın alındığı, maliyetinin ne olduğu, ne miktara satıldığı kar yada zararın mevcut olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, gerekli mahsuplar yapıldıktan sonra ve özellikle davalının 5.5.2010 tarihli oturumda davacıya 4.250 TL borcu bulunduğunu kabul etmiş olduğu da gözetilmek ve sonuçta kabul edilen bu miktarın altına düşmemek kaydı ile sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.