Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/13871 K.2011/2503

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Davalı kuruma tarımsal sulama amacıyla elektrik abonesi olmak için müracaat ettiğini ancak reddedildiğini, gerekçe olarak ise; babasının elektrik borcu bulunduğunu öncelikle bunun tahsili gerektiğinin belirtildiğini, başkasının borcundan sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, davalı kuruma yaptığı bağlantı başvurusunun kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı; Davacının başvurusuna, davacının amacının babasının adına kayıtlı bulunan elektrik aboneliği neden ile doğan alacağın tahsilini imkansız kılmak olduğunu, dava konusu yerde davacının babasının 16.06.2009 tarihi itibariyle 464.545.21 TL borcu bulunduğunu, bu şekilde alacağın tahsilinin engellenmek istendiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın Kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; babasının borcu nedeni ile kendisine elektrik aboneliği verilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davalı ile aralarında doğan muarazanın giderilmesini talep etmiş, davalı ise davacının, dava dışı babasının adına kayıtlı bulunan elektrik aboneliğinin fiili kullanıcısı olduğunu, öncelikle bu borcun ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davacı 23.06.2009 tarihli replik dilekçesinde; 36 parsel sayılı arazinin kendisine ait olmakla birlikte sulamasının 10 yıldır babasına ait 38 parsel içerisindeki sulama kuyusundan 2010/13871-2011/2503

yapıldığını, elektriği kesilen aboneliğin de babasına ait 38 parsel içerisinde bulunduğunu ancak sorumlunun babası olduğunu belirtmiş olmakla fiili kullanıcı olduğunu ikrar etmiş olmaktadır. Hal böyle olunca.

Mahkemenin “Başka bir aboneliğe ait borcun yeni abonelik verilmesine engel olmayacağı” noktasındaki gerekçesi ilke olarak doğru olmakla birlikte, davacının fiili kullanıcı olduğu noktasındaki ikrarı dikkate alındığında, doğan borçtan davacının sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Aksi halde babasına ait abonelikten fiili olarak elektrik kullanan ve bu nedenle doğan borcunu ödemeyen davacının sırf bu borçtan kurtulmaya yönelik böyle bir isteği kabul edilmiş olur ki, TMK’nun 2.maddesi hükmü gereğince de hukuken himaye edilemez. Öyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.