KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2010/14755 E., 2010/14944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya ait büfe ve çay ocağını 29.6.2007 tarihli sözleşme ile 5 yıllığına kiraladığını, davalının sözleşmeye aykırılıktan bahisle tek taraflı olarak sözleşmeyi feshedip kolluk kuvvetleri ile tahliye yönünde işlem tessis ettiğini, sözleşmeye aykırılığın mevcut olmaması nedeni ile kiracılığın tesbitine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, İdare Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı, davalıya ait olan büfe ve çay ocağının kiralanmasına ilişkin 2886 Sayılı Yasanın 51/g maddesi gereğince yapılan ihaleye katıldığını ve ihalenin kendisinde kalıp, davalı ile aralarında da 29.6.2007 başılangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile sabit ve taraflar arasında da çekişmesizdir.
Uyuşmazlık, davacı ile davalı Belediye arasında düzenlenen kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmet söz konusu değildir. Bu nedenle taraflar arasındaki uyuşmazlığa özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davada görevli mahkeme de adli yargı mahkemeleridir.
O halde mahkemce işin esasına girilerek delillerin değerlendirilmesi ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, İdare Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2010/14755, K. 2010/14944, 11 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama