Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/14780 K.2011/2652

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile arasınDa 12.12.1996 tarihinde yapılan satış taahhütnamesine göre ...487 ada 1 Parselde bulunan iki adet dükkanın satışı konusunda anlaştıklarını, sözleşmeye göre 5.600,00 TL bedel ödeneceğini, davacı tarafça bedeli ödenmesine rağmen dükkanlar teslim edilmediği gibi bedelin de iade edilmediğini, davalının yapılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, 25.100, TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan tahsiline, aynı bedelin % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare 16.3.2010 tarihli oturumda davaya alacak davası olarak devam ettiğini bildirmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL asıl alacak ile 12.140,50 TL'nin dava dava tarihine kadar işlemiş faizin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece 'davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL asıl alacak ile 12.140,50 TL'nin dava tarihine kadar işlemiş faizin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine' şeklinde hüküm kurulmuş olmakla faize faiz yürütülmesine karar verilmiş olunmaktadır ki, bu durum 2010/14780 2011/2652

BK'nun 104/son maddesinde düzenlenen 'faize faiz yürütülemez' hükmüne aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararı düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.