KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2010/15033 E., 2011/8755 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... ... ve davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, davalı ... Bankasından satın aldıkları konutlarda eksik ve ayıplı işler bulunduğunu, diğer davalının da inşaatın yüklenicisi olduğunu ileri sürerek, 29.500 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... ...’nun açtığı davaların kısmen kabulüne, ...’nın davasının kabulüne, diğer davacıların açtıkları davaların ise açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ...’nun tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı ... kendisi için talep ettiği miktarın 4.688,70- TL, davacı ... 4.848,56-TL, davacı ... ... ise 2.359,06-TL olduğunu yargılama sırasında bildirdiklerine ve mahkemece, davacı ...'ün açtığı davanın 3.014,60- TL'lik, davacı ...’in açtığı davanın 3.215,22- TL'lik, davacı ... ...’nun açtığı davanın ise 1.404,06-TL’lik kısmı kabul edildiğine göre,
davanın reddedilen kısmı için, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davanın kabul-red oranına göre yargılama masrafının paylaştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK'nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2010/15033, K. 2011/8755, 2 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama