Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/15347 K.2011/5421

Taraflar arasındaki bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava banka yönünden davanın reddine diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve Vakıfbank dışındaki davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Limited Şirketinin ithal ettiği dava konusu aracı diğer davalı ...'tan aldığı kredi ile, davalı... Otomotiv AŞ.den 20.4.2005 tarihinde satın aldığını, aracın ayıplı çıktığını ileri sürerek araç bedelinin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Vakıfbank hakkındaki davanın bağlı kredi olmadığı gerekçesiyle reddine,diğer davalılar hakkındaki davanın kabulü ile ayıplı aracın bedeli olan 24.976.47 TL nin davacının trafikten men tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve Vakıfbank dışındaki davalılar tarafından kemyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacı,davalı ... Limited Şirketinin ithal ettiği dava konusu aracı diğer davalı ...'tan aldığı kredi ile ,davalı... Otomotiv AŞ.den 20.4.2005 tarihinde satın aldığını, aracın ayıplı çıktığını bildirerek araç 2010/15347 2011/5421

Bedelinin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece araç bedelinin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiş ise de taraflar arasında reeskont faizi uygulanacağına dair bir kararlaştırma olduğu ispat edilememiştir.Mahkemece araç bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reeskont faizine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi hükmü gereğidir.