Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/17902 K.2011/7183

Taraflar arasındaki borç tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.03.2006 tarihinde kredi kartı borcuna istinaden yapılan icra takibinden dolayı emekli maaşından kesinti yapılmaya başlandığını, 07.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5915 sayılı yasa gereğince yasal süre içerisinde 04.08.2009 tarihinde iadeli taahhütlü olarak borcunun yeniden yapılandırılması ve maaşından yapılan kesintilerin kaldırılması yönünde ihtar çektiğini ancak davalının cevap vermediğini ileri sürerek mevcut ödemeleri ile borcunun bitip bitmediğinin tespiti ile varsa fazla ödemesinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulü ile kredi kartı kullanımından kaynaklanan borcunun olmadığının tespiti ile 2.231.77.TL fazla ödemenin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar Mahkemece, “bilirkişi tarafından 5915 sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince yeniden yapılan inceleme ve hesaplama sonucunda davacının davalı bankaya toplam 8.404.48.TL borçlu bulunduğu, davacı tarafından toplam 10.636,25.-TL ödeme yapıldığı, böylece davacının toplam 2.231,77.-TL fazla ödeme yaptığının tespit edildiği” gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının davalı bankaya İzmir 13. İcra Müdürlüğünün 2006/2378 sayılı takip dosyası ile devam eden kredi kartı kullanımından dolayı borçlu olmadığının tespiti ile kredi kartı borcundan yapmış olduğu 2.231,77.TL fazla 2010/17902-2011/7183

ödemenin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de; hükme esas alınan 14.06.2010 tarihli bilirkişi raporu, 5915 sayılı yasanın 2. maddesi ile eklenen 5. maddenin son fıkrasındaki “bu madde kanunun yürürlüğe giriş (07.07.2009) tarihinden önce yapılmış ödemeleri geri isteme ... vermez” hükmü dikkate alınmadan eksik olarak tanzim edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, bu hükümde dikkate alındığında, 5915 sayılı yasanın yürürlüğe giriş tarihi olan 07.07.2009 tarihi itibariyle yeniden yapılan hesaplama sonucunda borcun bu tarihten önce yapılan ödemelerle kapanmış olduğu ancak 07.07.2009 tarihinden önce fazladan yapılan ödemelerin geri istenemeyeceği sadece bu tarihten sonra davacı lehine 10.07.2009 tarihinde icra dosyasına fazladan yatırılan 188.18.TL' nın iadesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, davacı tarafından 5915 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 07.07.2009 tarihinden sonra 10.07.2009 tarihinde yatırılan 188.18.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, eksik bilirkişi raporuna dayanılarak 2.231.77.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.