Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/2498 K.2010/9899

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan davaya konu yeri kahvehane olarak kiraladıklarını, davalının uzun süreli kiracı olarak kalacaklarını ve üst katı kendilerine devredeceğini vaat etmesi nedeniyle binadaki 3 katın fayans döşemesi, iç ve dış sıvalarını, dış duvar işçiliğini, doğramalarını, doğalgaz,su tesisatı, boya ve badanasını yaptırdıklarını, ancak davalının taşınmazı 3. bir şahsa sattığını,bu satış nedeniyle sebebsiz zenginleşmesinden doğan 35.000 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu yeri 1995 yılında bir yıllığına davacılara kiraladığını, kira süresinin her yıl uzatılarak taşınmazın satış tarihi olan 23.10.2007 tarihine kadar devam ettiğini, davacılar tarafından kendi sorumluluğunda olan bir harcama yapılmadığını ve iddia edilen şekilde bir taahhütünün olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmelerde kiracının dükkana yapacağı her türlü masraftan sorumlu olduğu düzenlenmiş olduğu gerekçesiyle bu bedeli talep edemeyeceği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, Kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, kiralanan kısım ile birlikte tüm binaya yaptıkları faydalı ve zaruri masrafların tahsilini istemişlerdir.Taraflar arasında düzenlenen ve her yıl

yenilenen kira sözleşmelerinde kira ilişkisine konu yerin ...

Sok.No:.../... nolu dükkan olduğu anlaşılmaktadır.Davaya konu tadilatların tanık beyanlarına göre 2001 ve 2003 yıllarında yapıldığı, bu yıllar itibariyle düzenlenen Kira sözleşmelerinin 7. maddesinde “kiracı dükkanda yapacağı her türlü masrafı kendisi ödeyecektir” şeklinde düzenleme yapılarak kiracının bu tadilat masraf bedellerini kiralayandan talep edemeyeceği anlaşılmakta ise de,davacılar kira sözleşmesine konu dükkanın bulunduğu binanın üst katının de kendilerine devredileceği inancıyla binadaki 3 katın tadilatının yapıldığını iddia etmiştir.Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda önceleri

zemin katın kahvehane olarak kullanıldığı, daha sonra zemin katın boşaltılarak 1. katın kullanılmaya başlandığı ve halen 1. katın kahvehane olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.Ayrıca keşif sırasında beyanlarına başvurulan tanık beyanlarında da davacıların kira sözleşmesine konu dükkanın dışında kalan binanın diğer bölümlerinde de bazı tadilatlar yaptıkları anlaşılmaktadır.Davacılar kira sözleşmesinin 7. maddesi gereğince kiralanan 1 nolu dükkan için yapılan tadilat bedellerini talep edemezler,

ancak kiraya konu dükkan dışında binaya yaptıkları faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle bedelleri BK 414.maddesi kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalıdan isteme hakları vardır. Bu durumda mahkemece, kiralanan 1 nolu dükkan dışında binaya yapılan faydalı ve zorunlu masrafların yapıldıkları tarih itibariyle değerleri belirlenmeli belirlenen bu bedelle sınırlı olarak davanın kabulüne karar verilmelidir.

Bu yönlerin gözardı edilerek davanın tümden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.