Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/4763 K.2010/5994

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında işyeri abone sözleşmesi bulunduğunu, işyerinden ayrıldıktan sonra kullanılan elektrik bedellerinin kendisinden istendiğini ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitini istemiştir. Dvalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 Sayılı TKHK.nun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi” tüketici, olarak tanımlamıştır.

Aynı yasanın 23. maddesinin 1.fıkrasında ise “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle Kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir. Somut olay değerlendirildiğinde, davacı ile davalı satıcı arasında elektrik satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacının, davalı ile abone sözleşmesi yaptığı dava konusu yerin Ticari işyeri olduğu, anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı, TKHK.da belirtilen “Tüketici” tanımına girmemektedir. Davaya bakmaya genel mahkemeler görevlidir. Mahkemece, genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılması gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.