Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/7730 K.2010/15012

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Özel ... otobüsü işletmeciliği ile ilgili olarak davalı ile yaptığı sözleşme çerçevesinde; 1998 yılında 7.500 tam bilet karşılığı 300.000.000 TL ödediğini, Belediye encümen kararı ile de 2009 yılında aracı devrettiğini, aracı devrettiği şahıstan da güvence bedeli alındığını, güvence bedeline ilişkin yönetmeliğin 8.maddesi çerçevesinde 7.500 tam bilet karşılığını talep ettiğini ancak ödenmediğini belirterek, ödediği güvence bedelinin bankaların mevduata verdikleri yıllık ortalama faiz oranları gereğince güncel değerinin hesaplanarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 7.100 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı tarafından, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davacı tarafından yatırılan güvence bedelinin iadesine ilişkin olup, sözleşmenin 2.maddesine göre; işletici sıfatı bulunan davacının 2.11.2000 tarihli “Otobüsle Toplu Taşımacılık Esaslarına Dair Yönetmelik” 2010/7730-15012

hükümlerine uyacağı ve yapılacak değişiklikleri ve bunların tüm yasal sonuçlarını aynen tatbik edeceği belirtilmiştir. Bu halde sözleşmenin eki niteliğinde bulunan anılan yönetmeliğin 26.maddesine göre ise; yönetmeliğin cezai hükümlerine göre ruhsatı iptal edilen aracın güvence bedelinin işleticisine geri ödenmeyeceği belirtilmiş olup, işleticinin rızası ile aracını devretmesi halinde güvence bedelinin iade edilip edilmeyeceği hususu ayrıca ve açıkça düzenlenmemiştir.

Anılan yönetmelik yerine yürürlüğe konularak eski yönetmelik hükümlerini yürürlükten kaldıran 12.06.2006 tarih ve 10/149 karar sayılı Yönetmeliğin 8.maddesinde ise “Güvence Bedelinin” tanımı yapılarak, güvence bedelinin geri ödenmesi gerekli olduğu durumlarda ödeme günündeki 7500 tam bilet bedeli esas alınarak geri ödeneceği hususu düzenlenmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacı tarafından yatırıldığı belirtilen 300 TL nin dava tarihindeki ortalama mevduat faiz oranları ile işlemiş faizi ile birlikte 4.411,90 TL olduğu belirtilerek bu miktara hükmedildiği anlaşılmış ise de; 2006 tarihli yönetmelik hükmü dikkate alınmamıştır. Öyle olunca Mahkemece 2006 yılında yapılan değişiklik nazara alınarak değerlendirme yapılmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar Verilmelidir.Noksan soruşturmayla ve hatalı değerlendirmelerle hüküm tesisi usule ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.