Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/7893 K.2010/16866

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya iki adet banka havalesi ile toplam 50.000 TL borç para gönderdiğini, davalının parayı geri ödemediği gibi icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacının borç verdiği iddiasının doğru olmadığını, davacıdan borç almadığını savunarak davanın reddi ile kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, havalenin ödeme aracı olduğu dekontlarda borç olarak gönderildiğine dair kayıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK.nun 67/2 maddesi uyarınca icra takibinde bulunan alacaklı davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için, icra takibinin haksız olmasının yanında, icra takibinin de kötüniyetli olarak yapılmış olması gerekir. Bir başka deyişle kötü niyetli olduğu ispat edilemeyen alacaklı davacı aleyhine sadece takibin haksız olması nedeniyle tazminata hükmedilemez. Dava konusu olayda da davacı alacaklının icra takibi yapmakla kötüniyetli olduğu ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı alacaklının icra takibi

2010/7893-16866

yapmakta kötüniyetli olduğu ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi olanaklı değildir. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.