Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/10305 K.2012/2349

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 02.10.2006 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait üst dupleksi 08.10.2006 başlangıç tarihinden itibaren iki yıl süre ile aylık 1.750.$ bedelle kiraladığını ayrıca 3.500.$ depozito verdiğini, kiralanana taşınmasından kısa bir süre sonra eve küf ve nem kokusunun hakim olduğunu, terastan yoğun lağım kokusunun geldiğini bu durumların gerek kendisi gerekse çocukları açısında sağlık sorunlarına ve rahat ve huzurlu ev ortamından yoksun kalmalarına neden olabileceğinden taşınmazı tahliye ettiğini ve evin durumunu Mahkeme aracılığıyla tespit ettirdiğini belirterek ödediği 3.500.$ depozito, emlakçıya verilen 4.620.00.TL,

kiralanana yapılan 84.00.TL masraf, 1.500.00.TL taşınma gideri ve 10.060.00.TL taşınma sırasında eşyalarda meydana gelen zararın davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, kira sözleşmesinin 5. maddesinde evde eksik olduğu belirlenen hususların belirlendiğini ve bu eksikliklerin kira başlangıcından önce giderildiğini, dvacının kira süresi dolmadan evi gizlice boşalttığını, eve demirbaş olarak alınan ankastre fırın ve ocağın davacı tarafından götürüldüğünü ayrıca aidat ve elektrik borcunu ödemediğinden kendisinin ödemek zorunda kaldığını ve bu miktarların depozito bedelini aştığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, tahliyeden sonra yapılan Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 2007/116 Değişik İş sayılı dosasında, üst dupleksin giriş bölümündeki odalarda küf kokusu, rutubet ve 2011/10305-2012/2349

nem kokusunun bulunduğu keza rogarların tam anlamıyla pis suları tahliye edemediği buralardan da koku geldiği hususlarının bilirkişi raporu ve tespite takılanlarca tespit edildiği bu şartlar altında taşınmazda oturmanın davacı açısından sakıncalı olabileceğinden kira sözleşmesini feshederek taşınmazı tahliye etmekte davacının haklı olduğu kabul edilmiştir. Mahkeme kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle bu yöndeki mahkeme kabulü de davalı yönünden kesinleştiğinden davacı yararına usuli müktesep hak niteliğini kazanmıştır.

Bunun yanı sıra mahkemece, taşınmazdaki küf kokusu, rutubet ve nem kokusu ile lağım kokusuna sebep olan olayların davacının kiralananı kullanmaya başladıktan sonra oluştuğundan bahisle BK.' nun 250. maddesi gereğince, davacının bu eksikliklerin giderilmesini davalıdan isteyip uygun bir müddet içerisinde giderilmediği takdirde tahliye etmesi halinde zararlarını isteyebileceği belirtilmiş ise de,

bu yönde taşınmazın kullanımını ve kiralananda yaşayan insanların sağlığını olumsuz etkileyebilecek kiralayandaki ayıp ve eksikliklerin kira sözleşmesinin başlangıcından önce mevcut olduğu ancak mevsim şartlarının da etkisiyle kullanım sırasında ortaya çıktığı, fark edildiği, tespit raporu ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Kiralayan davalı, BK.' nun 249. maddesi gereğince kiralayanı sözleşme ile amaçlanan kullanma amacına uygun halde teslim ve kira süresi boyunca da bu halde bulundurmakla yükümlü olmasına rağmen bu yükümlülüğünü yerine getirememiştir.

O halde, mahkemece az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacının talepleri yönünde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.