KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2011/13106 E., 2011/20178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar davalıya 2008 yılında ödünç para verdiklerini, bu parayı bir kısmını nakit olarak bir kısmını ise düzenledikleri ve tahsil edilen çeklerle ödediklerini, davalının geri ödeme yapmadığını, hakkında icra takibi yaptıklarını bildirerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddine,% 40 icra inkar tazminatının davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece itirazın iptali davasının reddi nedeniyle davalı taraf yararına % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. İİK.nun 77.maddesi uyarınca icra takibinde bulunan alacaklı aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için alacaklının takibinde haksız olmasının yanısıra kötüniyetli bulunması da şarttır. Diğer bir değişle davacı alacaklının icra takibinde haksız olması tazminata hükmedilebilmesi için yeterli olmayıp ayrıca kötüniyetli bulunması gerekir.Somut olayda davacıların kötüniyetli olduğu ispat edilememiştir. Buna göre davacıların kötüniyet tazminatı ile sorumlu
2011/13106-20178
tutulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2011/13106, K. 2011/20178, 22 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama