KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2011/13997 E., 2012/536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıdan bir daire satın aldığını, dairenin 30.9.2009 tarihinde teslim edileceği aksi takdirde 10.000TL ceza şartı ödeneceğine dair taahhütname verilmiş olmasına rağmen davalının halen inşaatı bitirip teslim etmediğini tespit ettirdiğini ileri sürerek 10.000 TL Ceza şartının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, dairede eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davada dayanılan sözleşmenin tarafının davacı değil, davacının dava dışı babası ... olduğu, ...'la davalı arasında geçerli bir alacağın temliki sözleşmesinde bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, bu davasında dava dışı babası ... 'un imzaladığı 25.4.2008 tarihli sözleşmeye, tapu kaydına ve davalının altında kaşesi ve imzası bulunan tarihsiz taahhütnamesine dayanarak talepte bulunmuştur.
Alınan taahhütnamede eldeki davaya konu edilen dairenin eksik kalan tüm işlerinin tamamlanarak 30.9.2009 tarihine kadar teslim edileceği, aksi takdirde 10.000TL ceza ödeyeceği yazılıdır. Taahhütnamede kararlaştırılan ceza şartının davacının babasına ödeneceğine dair herhangi bir ibare mevcut olmadığı gibi davalının da taahhütname içeriğine herhangi bir itirazı da yoktur. Dosya kapsamında ve bilirkişi raporundan dairenin eksik işlerinin bulunduğu ve dairenin davacı adına tapuda kayıtlı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmiş bulunması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2011/13997, K. 2012/536, 18 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama