KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2011/15873 E., 2012/8311 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı ... komisyoncusu olduğunu, davalıya ait taşınmazın satışı için sözleşme yaptıklarını, davalının taşınmazın satılmasına rağmen ücreti ödemediğini ileri sürerek ücretin tahsiline yönelik takibe itirazın iptalini istemiştir.
Davalı davacının hizmet vermediğini taşınmazı kendisinin sattığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda tapuda gösterilen satış bedeli üzerinden hesaplanan 4400 Tl üzernden itirazının iptaline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin tahsilinde tekerrür olmayacağının tabii bulunmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece davacının yaptığı 149 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 65,56 Tl nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş ise de, yargılama giderinin davacı tarafından yapılmış bulunmasına ve davanında kısmen kabul edilmiş olmasına göre, 65,56 TL'nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek, onanmasına karar verilmesi gereklidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2011/15873, K. 2012/8311, 27 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama