Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/16531 K.2012/1536

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisi adına olan 2491 ve 422 nolu aboneliklerin sonlandırılması için davalı idareye 21.06.2001 tarihinde başvurduğunu, bu tarihten itibaren elektrik aboneliğinin sonlandırılarak elektriğinin kesilmesi gerektiği halde bir işlem yapılmadığını, kendisinden sonra taşınmazda bulunan kiracıların elektriği kullanmaya devam ettiklerini, hakkında yapılan takibe itiraz etmemesi ve elektriğinin kesilmesi tehdidi altında borcu ödemeyi taahhüt ettiğini, bu taahhüt kapsamında davalı idareye 2491 nolu abonelik için 12.576 TL ödeme yaptığını, oysa borca konu faturalardan sadece iki fatura bedeli olan 569, 86 TL borçlu olduğunu,

diğer 422 nolu abonelik için ise toplam 7.151 TL ödeme yaptığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilen 19.157 TL alacağının yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının aboneliğin sonlandırılmasına ilişkin gerekli prosedürü tamamlamadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, abonesi olduğu davalı kuruma ait 2491 ve 422 nolu elektrik aboneliklerinin sonlandırılması için davalı idareye 21.06.2001 tarihinde başvurmasına rağmen gerekli işlemin yapılmadığını ve aboneliğin sonlandırılmaması nedeniyle yapmış olduğu 19.157 TL ödemenin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının 21.06.2001 tarihinde dava konusu aboneliklerinin sonlandırılması için başvuru yaptığı davalının da kabulündedir.

Mahkemece davalının kusurlu olduğu ve davacının dava dilekçesinde ödenen bedellere ilişkin dava tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiği gözönüne alınarak, 2491 nolu abonelik için 12.576 TL, 422 nolu abonelik için 7.149, 10 TL olmak üzere toplam ödemesinin 19.727, 56 TL olduğu, ancak davacının 2491 nolu aboneliğe ilişkin 21.06.2001 tarihli başvuru öncesine ait 21.09.2000 tarihli 343, 56 TL ile 20.10.2000 tarihli 226, 30 TL tutarlı borcunun bulunduğu belirtilerek bu faturalara ait toplam 569, 86 TL asıl borç miktarı mahsup edilerek bakiye 19.157, 77 TL yönünden davacı talebiyle bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 2491 nolu aboneliğin sonlandırılması talepli 21.06.2001 tarihli dilekçesi öncesi tahakkuk eden 569, 86 TL toplam bedelli iki faturanın son ödeme tarihlerinden itibaren davacının yaptığı ödeme tarihine kadar gecikmeden kaynaklanan faiz miktarından sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece bu iki fatura bedelinin geç ödenmesinden kaynaklanan gecikme faizi hesaplanarak 19.727, 56 TL olan davacı ödemesinden mahsubu gerekirken sadece asıl fatura borçlarının mahsubu yapılarak eksik hesaplamaya dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.