Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/17221 K.2012/2423

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 15.000,00 TL borç para verdiğini fakat davalının takibe konu borcunu uzun süredir ödemediğini ve hakkında yapılan icra takibine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalının alacak miktarının % 40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yaptığı icra takibinde 15.00,00 TL talep ettiğini ve takibin yasal dayanağı olarak yargılama sırasında ibraz ettiği 03.07.2010 tarihli sözleşmeyi göstermediğini, bu nedenle sözleşmenin takiple ilgisinin olmadığını ve davacıya borcu bulunmadığını, bu durumun davacının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını yazılı delillerle ispat edemediği gerekçesi ile davacının davasının reddine, davacının açmış olduğu davada kötü niyetli olduğu anlaşıldığından davacının asıl alacağın % 40'ı tutarında davalıya icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-İ.İ.K.' nun 72/5. maddesi uyarınca alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için icra takibinin haksız olmasının yanı sıra, alacaklı davacının ayrıca kötüniyetli olması da gerekir. Başka bir deyişle, davacı alacaklı icra takibi yapmakta kötüniyetli değilse aleyhine

kötüniyet tazminatına hükmedilemez. Dava konusu olayda, davacının kötüniyetli olduğu davalı tarafından ispat edilmediği gibi bu hususta dosyada herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Bu durumda davacı aleyhine kötüniyet tazminatı şartlarının oluştuğu kabul edilemez. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.