Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/18482 K.2012/20180

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Avukat ... ... ile davacılar vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ... ...' in işyeri satın almak için dava dışı bankadan kredi kullandığını ve yine dava dışı sigorta şirketine 3 yıl süreli kredili hayat sigortası yaptırdığını, kredi borcunun ödenmesi sırasında murislerinin 28.12.2006 tarihinde kredi taksitlerini de vadesinde ödenmesi şartıyla davalılara sattığını, bu borcun davalılar tarafından ödenmesi sırasında murislerinin vefat etmesinden dolayı kredili hayat sigortası kapsamında kredi borcunun kendileri tarafından ödendiğini böylece davalıların sebepsiz zenginleştiklerini ileri sürerek 31.860.00.TL' nın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıların temyizi yönünden; Davacılar tarafından davalılar aleyhine 31.860.00.TL' nın tahsili istemiyle açılan dava sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle kabul edilen 31.860.00.TL yönünden kendilerini vekil ile temsil ettiren davacılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.100.00.TL maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline yönelik karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.