Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/2356 K.2011/11555

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 55.000 DM borçlu bulunduğunu ve borcundan dolayı davalının kendisine karşı icra takibi başlattığını, talimatla 27.11.2004 günü ...'daki mallarının haczedildiğini, haciz sırasında borcunun 11.000 YTL tutarındaki kısmını ödeyeceğini taahhüt ettiğini ve aynı gün ödeyip, yazılı belge aldığını, davalının aldığı bu parayı icra dosyasına bildirmediğini ileri sürerek, ödenen 11.000 YTL miktar yönünden borçlu olmadığının tespitine, bu miktarın ödeme tarihi itibariyle borçtan düşürülerek dosya hesabının bu ödemeye göre yapılmasına ve %40 kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafın temyizi üzerine dairenin 24.11.2009 günlü ve 2009/6736 esas ve 2009/13702 karar sayılı ilamı ile düzelterek onama kararı verilmiş, davalının karar düzetme talebi üzerine, dairenin 26.14.2010 günlü ve 2010/2276 esas ve 2010/5741 karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuş; mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, ... 3.İcra Dairesi Müdürlüğünün Dosya No: 2001/20245 sayılı icra takip dosyasında davacının, davalıya 11.000,00-TL den dolayı borçlu bulunmadığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davalının icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 8. maddesinde; “Bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, müteakip hükme ait harçdan mahsup olunur.”,

28/a maddesinde. “Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.” hükümleri mevcuttur. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 54 oranında karar ve ilam harcı alınır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olursa; mahkemenin bozmadan önceki 18.11.2008 tarihli ilk kararının 3.bendinde, ”Hesaplanan 594-TL karar harcından, peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 445,50-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,” karar verildiği belirtilmiş, bakiye karar harcı 19.02.2009 tarihinde davalıdan tahsil edilmiştir. Bozmadan sonra verilen 04.11.2010 tarihli kararın 3. bendinde ise; “(Harca esas değer.

11.000,00 TL olduğundan) Hesaplanan 653,40 TL karar harcından, peşin alınan ve 18.11.2008 tarihli kararımız gereği tahsil olunan harcın mahsubu ile bakiye 59,40-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına” karar verilmiştir. Hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer her iki kararda da 11.000-TL olup, bu miktarın binde 54’ü, 594-TL yapmaktadır.

Peşin harcın mahsubundan sonra kalan bakiye karar harcı davalı tarafından yatırıldığına göre mahkemece, yanlış hesaplama ile bakiye 59,40-TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 436/2.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.