Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/3265 K.2011/12657

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 20.8.2009 tarihinde bir adet Nokia N97 Marka cep telefonu satın aldığını,aldığı gün ekranın donmaya başladığını,iki kez servise gitmesine rağmen arızanın giderilmediğini ileri sürerek,ödediği bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile,ayıplı telefonun bedeli Olan 1.800TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,cep telefonunun davacı tarafından davalı şirkete iadesine karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu cep telefonu davacı yedinde olup mahkemece cep telefonunun davalı tarafa iadesine karar verilmiştir. Davacı telefonu, davalı taraf da satış tarihinden itibaren davacı tüketicinin ... olduğu satış bedelini kullanmıştır. Hal böyle olunca davalı kullanma bedeli, davacı tüketici de ödenen tutar yönünden telefonun iade tarihine kadar faiz isteyemez. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek dava tarihinden itibaren faize hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2011/3265-12657

3-Mahkemece davacı yararına 1.100TL vekalet Ücretine hükmedilmiş ise de;davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp karar verildiğine göre hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı yararına 550TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.Bu yönün göz ardı edilerek yazılı şekilde 1.100TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.