Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/3838 K.2011/12853

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Yönetiminin sözleşme ile idarenin abonesi olduğunu,davalıdan 38.136,09 TL alacağının bulunduğunu, diğer davalıların da sitenin yöneticisi olmaları nedeniyle sorumlu olmalarının gerektiğini ileri sürerek 38.136,09 TL. alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın meydan Pasajı yönetimine ilişkin olarak kabulü ile,38.136,09 TL. nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,Davalılar ... adına ... ve ... hakkındaki davanın yöneticilerin kişisel sorumlulukları söz konusu olmadığından bu davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyada mevcut ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporuna göre,asıl alacağın 19.022,70 TL,gecikme cezasının da 19.113,39 TL olduğu anlaşılmıştır.

2011/3838-12853 Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre 6183 sayılı yasa gereğince hesaplanan gecikme zammı faiz niteliğindedir. Hal böyle olunca BK.nun 104/son maddesi uyarınca faize faiz yürütülmesi mümkün değildir. Mahkemece “ Davanın ... yönünden kabulü ile,38.136,09 Tl nın yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmakla faize faiz yürütülmüştür ki bu yön B.K.nun 104/son maddesinde düzenlenen faize faiz yürütülemez hükmüne açıkça aykırılık teşkil etmekte olup, bozmayı gerektirir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.