Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/4147 K.2011/18417

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı... A.Ş.'den 02.12.2006 tarihli sözleşme ile daire satın aldığını, bedeli için 35.000 TL peşin, 800 TL'lik 36 adet senet ile konutun teslim edileceği 30.08.2008 tarihinde ödenmek üzere 60.000 TL'lik senet verdiğini, davalı... A.Ş.’nin işlerinin kötüye gitmesi nedeniyle karşılıklı olarak sözleşmeyi feshettiklerini, 60.000 TL'lik senet ile 800 TL'lik 22 adet senedin iadesini davalıdan talep ettiğinde bu senetleri kredi kullanmak için diğer davalı ...

Bankasına teminat olarak verdiğini belirterek iade etmediğini, davalı ...'nın da senetleri iade etmeyerek aleyhine icra takibi başlattığını, takibin kesinleştiğini, maaşı üzerine ve miras hisseli taşınmazı üzerine haciz konulduğunu, tüketici mahkemesine açtığı davada senetler ile icra takibinin iptaline karar verildiğini, icra takibinin hakkaniyete aykırı şekilde yapıldığını ve mağdur olduğunu, davalı bankanın da basiretli bir tacir gibi davranmadığını belirterek 30.000 TL manevi tazminatın davalılardan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Tüketici Mahkemelerinin görevli olması nedeniyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, ara karar gerekleri yerine getirilmeden görev yönünden davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. ve 10. maddeleri gereğince 500. TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.000 TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.