Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/4445 K.2011/13156

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ...'e rahatsızlığı ve tedavisinin devamı sırasında bir çok kez Dolar, Euro ve Türk Lirası üzerinden ödünç verdiğini, ancak bunların iade edilmediğini ileri sürerek, alacağı olan toplam 83.879.78 YTL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece “davanın reddine” ilişkin verilen ilk hüküm, davacının temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazları reddedilerek, “davalıların uçak biletlerinin davacıya ödendiğine ilişkin savunması nedeniyle, bu konudaki ispat yükümlülüğünün davlılarda olduğu, bu nedenle ücreti davacıların murisleri tarafından karşılanan uçak biletlerine ilişkin talep edilen miktarın ödendiğine ilişkin dliller toplanarak, ayrıca davalılardan ...’in, 1.10.2007 havale tarihli dilekçesinde davacının iddialarını doğrulayacak şekilde beyanda bulunduğu,

bu beyanlarının kendisini bağlayacağı kabul edilmek suretiyle, bu dilekçedeki beyanlar değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle” bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, davanın davalılardan ... yönünden kabulü ile 3.000,00 Tl hastane masrafı, 5.000,00 TL kredi kartı borcu, 34.000 Dolar karşılığı Türk Lirası olarak ve 12.000 Euro Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

2011/4445-13156 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanununun 14.11.1990 gün ve 3678 sayılı yasa ile değişik 83. maddesi gereğince yabancı para alacağı, aynen veya yabancı paranın fiili ödeme tarihindeki Merkez Bankasınca belirlenen efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığı olarak talep edilebilir.

Somut olayda davacı tarafından dava dilekçesinde, Dolar ve Euro olarak istenilen miktarların dava tarihi itibariyle Türk Lirası karşılıkları da yazılarak belirtilmiş, sonuç olarak da tüm alacak kalemleri toplanmak suretiyle toplam 83.879,78 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenilmiş olmasına rağmen mahkemece, hükmedilen yabacı para alacakları yönünden, “34.000 Dolar karşılığı Türk parası olarak ve 12.000 Euro Türk Parası karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Oysa ki davacı, dava dilekçesinde talep ettiği yabancı para alacaklarının dava tarihindeki Türk Lirası karşılıklarını belirtip, toplam alacak miktarının da 83.879,78 TL olduğunu belirttiğine göre, mahkemece yabancı para alacaklarının talep gibi dava tarihindeki Türk Lirası karşılıkları üzerinden tahsiline karar verilmesi gerekirken, talep aşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.