Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/4654 K.2011/12242

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de çağrı kağıdı gideri olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yapmakta olduğu 6 no.lu villanın satışı konusunda davalı ile 22.08.2007 tarihinde protokol imzaladıklarını, protokole göre villanın toplam satış bedelinin 217.273 Euro olarak belirlendiğini, bu bedelden 57.273 Euro karşılığında davalıya 7 adet çek verdiğini, bakiye 160.000 Euro'yu da Finans Leasing'ten alacağı kredi ile ödeyeceği kararlaştırılmasına rağmen davalının taahhüt ettiği tarihte villayı teslim etmediğinden Finans Leasing'ten kredi alma imkanının kalmadığını, bu arada davalının olası kur farkları için kendisinden teminat istemesi üzerine toplam 36.000 TL lik 3 adet çeki davalıya teminat olarak verdiğini,

sonrasında banka kredisi ile temin ettiği 195.251 Euro'yu (347.548,00 TL) davalının hesabına aktardığını, böylelikle davalıya 35.251,49 Euro fazladan ödeme yaptığını ileri sürerek, davalının 3 adet çeki icra takibine koyması nedeniyle 36.000,00 TL bedelli 3 adet çekten dolayı borçlu olmadığının tespitini, fazladan ödediği 35.251,49 Euro'nun ödeme günündeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 25.887,48 Euro'nun ödeme günündeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek dövize uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, dava konusu 36.000 TL bedelli 3 adet çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2011/4654-12242

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasında yapılan 22.08.2007 tarihli satış protokolü içeriği itibariyle bir bütün olarak değerlendirildiğinde konut satışına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece davanın Tüketici Mahkemesi sıfatıyla incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.