Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/12319 K.2012/19590

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...Üniversitesi öğrencisi olduğu dönemde 24.2.2003 tarihinde ... Bankası Bahçelievler şubesinden 2.000,00 TL lik eğitim kredisi kullandığını, ancak bu krediyi geri ödeyemediğini, ...Üniversitesi ile ... Bankası arasındaki anlaşma gereğince ... Bankası'nın bahse konu kredi borcunu 2.5.2003 tarihinde 3.934,00 TL olarak ...Üniversitesi hesabından tahsil ettiğini,davalının ödediği tutarın faiziyle birlikte tahsili amacıyla ...

16. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3093 esas sayılı dosyasıyla takip başlattığını,dosya alacağının 18.000 TL' yi aştığını, bu miktarın 13.000 TL 'sinin faiz olduğunu ve % 55 oranında fahiş faiz oranı uygulandığını,asıl alacak 2.000.00 TL olduğu halde davalının 3.934,00 TL üzerinden takip başlattığını belirterek davalı takip alacaklısının uyguladığı haksız faiz nedeniyle oluşan fahiş miktarda borcun şimdilik 100 TL' sinden, ıslah ile de 12.121.47 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b ve aynı yasanın Ek 7.maddeleri delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.