Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/12710 K.2012/14738

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisine satılan ürün bedelinin ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibine de itiraz ettiklerini ileri sürerek, yapılan itirazın iptaline ve takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mhkemece davanın kabulüne, takibe vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve davalıların asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar vermiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İcra İflas Kanununun 67/2. maddesi uyarınca, itirazın iptali davasında borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir. Bununla birlikte aynı maddenin 3. fıkrası gereğince itiraz eden veli, vasi veya mirasçı ise, borçlu hakkında tazminat hükmolunması kötü niyetin sübutuna bağlıdır. Somut olayda davalıların komisyoncu .... mirasçıları olup O'nun borcu hakkında

2012/12710-14738

yürütülen takibe itiraz ettikleri anlaşıldığına ve kötüniyetleri de ispat edilmediğine göre icra inkar tazminatına mahkum edilemeyecekleri gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.