Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/13122 K.2012/17486

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının veresiye fişleri ile zirai ilaç aldığını, borcunu ödemediğini, yaptıkları icra takibine davalının yasal sürede itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline takibin devamına % 40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.785,00 asıl alacak ve 67,34 takip tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.852 üzerinden takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, davalı kendisini vekil ile temsil ettiğinden davalı lehine 600,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi “1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.(2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı

3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” hükmünü içermektedir. Bu hükme göre, davalı lehine 216,92 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.