Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/14307 K.2012/17490

Taraflar arasındaki gecikme tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 15.12.2005 tarihinde konut satın aldığını, sözleşme gereği on altı ay içresinde teslim edilmesi gerekirken teslim edilmediğini, 21 ay 12 gün geç teslim edilmesinden dolayı 8.550,00 talep etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek talebini 9.630,00TL ye çıkartmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 8822,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, davalını kendisini vekil ile temsil ettiğinden davalı lehine 600,00 maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık Asgari ücret Tarifesinin 12. maddesi “1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu

maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.(2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” Hükmünü içermektedir. Reddedilen miktar 400.00 üzerinde olduğundan bu durumda mahkemece davalı lehine 400,00 vekalet ücretine hükmetmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.