KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/1456 E., 2012/4609 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı davalı ile gayrımenkul satımı için anlaştıgını fakat satılan yerin tapuda orman olarak kayıtlı olduğunu davalının haksız olarak zenginleştiğini belirterek 10.178.450.000 TL'nın tahsilini istemiştir. Davalı davacının hissesinin halen mevcut olduğunu, istediğinde hissesini kullanabileceğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı satış bedeli olarak ödediği 10.000.00 TL'nin ödeme günü olan 27.08.2001 tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiş olup dairemizin 10.04.2008 tarih 2008/1729 e - 5082 k sayılı bozma ilamında bedel ile ilgili talep ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünceyle karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek karar bozulmuştur. Bozma ilamına uyulduğuna göre faiz başlangıcıyla ilgili husus davacı lehine müktesep hak teşkil etmiştir.
Böyle olunca faiz başlangıcının ödeme tarihi olan 27.08.2001 olması ve bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi avukatla temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Nevar ki bu yanlışlıkarın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/1456, K. 2012/4609, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama