Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/14844 K.2012/20850

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin İçerenköy'deki alışveriş merkezinin otoparkında 06.08.2009 tarihinde aracının camı kırılarak 3.000,00.TL değerindeki eşyaların çalındığını, derhal durumu yetkililere bildirdiğini, aracın içerisinden bir adet notebook, harddisk, cep telefonu, mp3, ses kayıt cihazı, araç ruhsatı, ... karnesi, nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, banka kartlarının bulunduğunu, çalınan eşyaların değerinin yaklaşık 3000,00.TL civarında olduğunu, davalının kusuru ve ihmali sonucu zararının oluştuğunu belirterek bu zararının ve 5.000,00.TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin kendilerine ait olmadığını, alışveriş merkezindeki diğer kiracılardan bir farklarının bulunmadığını, güvenlik şirketi elemanlarının bağlı olduğu şirketin kendi şirketlerinden bağımsız bir şirket olduğunu savunarak davanın husumet nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı alışveriş merkezinin basiretli bir tacir gibi, ... yerinde bulunanların güvenliğinin sağlanmasında gereken önlemleri yerine getirmek zorunda olduğu, çalışanların denetlenmesi yönünde zafiyetin bulunması halinde davalı alışveriş merkezinin bu durumun sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.815,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, alış veriş merkezi otoparkına bırakılan araçta meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından otoparka bırakılan aracından camı kırılmak suretiyle hırsızlık yapıldığını belirterek maddi manevi tazminat isteminde bulunulmuş, davalı , alışveriş merkezinde kiracı olduğunu, mülkiyetin dava dışı bir şirkete ait olduğunu, sadece alışveriş merkezinin bir kısmında iştigal ettiğini, başka kiracıların da bulunduğunu, ayrıca otoparkın giriş ve çıkışının serbest olduğunu, sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Dava taraflar arasında BK’nun 463 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan vedia (saklama) sözleşmesi kurulup kurulmadığı ve davalının sorumluluğu noktasında toplanmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi incelemesi dosya üzerinde yapılmıştır.Bilirkişi raporunda otoparkın tek başına davalı tarafından işletilip işletilmediği hususunda bir inceleme yapılmamıştır.

Öncelikle mahallinde keşif yapılarak, davacının iddia ettiği gibi davalı tarafından otopark hizmeti verilip verilmediği, otoparkın konumu, yol kenarı da, herkesin rahatça park edebileceği bir alan mı yoksa sadece alışveriş merkezine ait özel bir otopark niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmeli, sadece alışveriş merkezine ait olduğunun tespiti halinde, alışveriş merkezinin mülkiyet ve işletilme biçimi ile ilgili nitelikleri tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli,eğer davalının bu yerle bir ilişkisi varsa davalının sorumluluğu cihetine gidilmeli,

bir ilişkisi yoksa hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmelidir.Mahkemece, anılan hususlarda sunulan deliller ve mahallinde yapılacak keşif sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu yönün gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.