KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/16688 E., 2012/19689 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıyla kardeş olduklarını davalıya 8/10/2002 tarihinde 10.000 amerikan doları borç para verdiğini, karşılığında borç ilişkisini gösteren bir belge aldığını, davalının borcu ödememesi nedeniyle ihtarname gönderdiğini, davalının da kendisine gönderdiği ihtarnamede 10.000 dolar borcun varlığını kabul ederek bu borcu ödediğini beyan ettiğini bu nedenle 10.000 amerikan doları alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı kardeşine 8.10.2002 tarihli yazılı belge ile 10.000 amerikan doları borç para verdiğini bu borcun ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş; davalı ise başka borcuyla birlikte banka havalesiyle davacıya borcunun tamamını 20.000,00 TL ödediğini savunmuştur. İncelenen 23/01/2003 tarihli banka dekontunda davacının bu davasına konu ettiği borcun ödendiğine dair herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Bu durumda davalı davaya konu edilen borcun ödendiğini yasal delillerle ispat etmek durumundadır. Taraflar kardeş olsalar dahi olayda borç belgeye bağlanıldığından tanık dinlenilmesine de olanak bulunmamaktadır. Toplanan delillerden davalının savunmasını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Ne var ki davalı delil listesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalıya 2012/16688-19689
bu hakkı hatırlatılmalı sonuca, uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek ispat külfetini ters çevirmek suretiyle yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasayı aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/16688, K. 2012/19689, 12 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama