Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/18218 K.2012/28430

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yüklenici olan davalılardan satın aldığı daire ile ilgili 9.04.2001 tarihli sözleşme imzaladıklarını, sözleşme uyarınca davalıların edimlerini yerine getirme- diklerini, sözleşmenin 4.maddesinde kararlaştırılan cezai şarttan sorumlu olduklarını ileri sürerek dönemler halinde oluşan toplam 18600 TL cezai şart alacağının tahsili ile faizlerinin de tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davaya konu eksikliklerin 1.10.2001 tarihinde tamamlanmadığı gerekçesi ile sözleşmenin 4.maddesi uyarınca bilirkişi raporu ile hesaplanan miktar üzerinden davanın kabulüne, 18600 TL tazminat ve dava tarihine kadar işlemiş olan 5571,72 TL faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-B.K.nun 101.maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının dava açılmadan önce davalıları usulüne uygun ihtar çekerek mütemerrit duruma düşürdüğü iddia ve ispat edilmemiştir. Taraflar arasındaki 9.04.2001 tarihli sözleşmede kesin vade 2012/18218-28430

olmadığı gibi davacının davalılara gönderdiği 28.11.2006 tarihli ihtarname içeriği itibariyle de temerrüde düşürüldüğünden söz edilemez. Hal böyle olunca hükmedilen tazminata dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken sözleşmede daire içi işler için tamamlanma tarihi olarak kararlaştırılan 1.10.2001 tarihinin temerrüt tarihi olarak kabul edilerek faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.