KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/1993 E., 2012/5935 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı , davalıyı ..... Mahkemesi 2008/2637 Esas 2008/862 K ve... 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2006/565E ve 2007 /344K sayılı dosyalarında temsil ettiğini, ancak davalının bu dosyalardan vekil olarak kendisi bilgilendirilmeden feragat ettiğini, davalı ile yapılan 22.07.2007 tarihli vekalet sözleşmesi ile feragat ve sulh halinde de vekilin vekalet ücretinin tamamına hak kazanacağının kararlaştırıldığını bu nedenle hak kazandığı vekalet ücretinin ödenmemesi nedeni ile yaptığı icra takibine davalının süresinde yaptığı itirazın iptali ile %40 İcra İnkar tazminatı talep etmiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmadığından reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davanın itirazın iptali davası olduğu gözetildiğinde davalının icra takibinden önce yönetimine uygun olarak temerrüde düşürülmediği anlaşılmakla icra takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Hükmedilen alacak miktarı içinde işlemiş temerrüt faizi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, takip tarihinden önceki dönem için temerrüt faizine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Kabule göre de mahkemece hükmedilen miktarın içinde işlemiş faiz olduğuna göre bu faize de BK’nun 104/son maddesine aykırı şekilde faiz yürütülmesi yasal görülmeyip bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/1993, K. 2012/5935, 9 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama