KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/20700 E., 2012/30102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının kendisinden borç para aldığını, karşılığında belge imzaladığını, borcun ödenmediğini ileri sürerek, 11.050TL alacağın asıl alacak olan 4.000TL’ye 7.3.2007 tarihinden itibaren işletilecek reeskont avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile,4.000TL asıl alacağın temerrüt tarihi olan 28.3.2007 tarihinden itibaren işleyecek kanuni temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle Yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, 11.050TL alacağın tahsili istemiyle eldeki davayı açmış, mahkemece 4.000TL alacak üzerinden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Öyle olunca kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre reddedilen 7.050TL üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde davalı yararına vekalet ücretine 2012/20700-30102
hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/20700, K. 2012/30102, 27 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama