KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/22718 E., 2013/18914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, dedesinden kalan miras hissesinin satılması için anneannesi olan davalıya vekaletname verdiğini, satılan taşınmazdan hissesine düşen miktarın ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL.nin tahsilinekarar verilmesini istemiş, daha sonra ıslah ile dava değerini 168528 TL.ye yükseltmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulünekarar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalı, davacıdan aldığı vekaletname ile taşınmazı satmış, ancak davacının hissesine düşen miktarı ödememiştir. BK.nun 392/2 maddesi uyarınca vekil zimmetinde kalan paranın faizini de vermeye mecbur olduğundan hükmedilen alacağın tümüne, 9.1.2008 satış tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya
aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/22718, K. 2013/18914, 8 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama