Davacı, yediemin deposu işlettiğini, davalı tarafından kendisine teslim edilen araçların muhafaza ücretinin ödenmediğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davalı tarafından muhafaza edilmek üzere davacıya yediemin olarak teslim edilen araçların muhafaza ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Dosya içeriği itibariyle davacının yedieminlik müessesesi kapsamında faaliyet gösterdiği bir işletmesinin bulunduğu, bu ticari işletmeye davalı tarafından muhafaza edilmek üzere dava konusu araçların teslim edildiği sabit olup, davacı iştigal ettiği ticari faaliyeti kapsamında mahkemenin de kabulünde olduğu üzere verdiği yedieminlik hizmeti nedeniyle ücret talep edebilecektir.
Karayolları Trafik Kanunun Ek-14.
Maddesinde, trafikten men edilerek alıkonulan araçların sahipleri tarafından 6 ay içinde teslim alınmayan ve aranmayan araçların hazinece satılarak bedellerinin emanet hesabına alınarak, bu işlemler sırasında yapılan masrafların satış bedelinden mahsup edileceği düzenlenmiş olup, bu yasanın uygulanmasına yönelik çıkarılan Karayolları trafik yönetmeliğinin “ Araçları kaldıran ve çekenler ile araç sahiplerinin sorumluluğu” başlıklı 21/b-2. bendine göre araç sahiplerinin,
araçlarının kaldırılıp götürülmesi sebebiyle yapılmış olan bütün masrafları ödemek zorunda olduğu yönünde paralel bir düzenlemeye yer verildiği ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun Ek-14. Maddesinin uygulanmasına ilişkin usul ve işlemler hakkında doğabilecek tereddütleri gidermek amacıyla çıkarılan 03.08.2005 tarih ve 296 sayılı Milli ...
Genel Tebliğinin 2. maddesinde satışı yapılan araçların otopark ve çekici ücretlerinin satış bedelinden düşüleceği ve otopark ücreti olarak ödenecek bedel tutarının araç satış bedelinin %25'ini geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Dava konusu araçların otopark ücretlerinin ödenmesinde akdi ilişkinin tarafı davalı idare olması nedeniyle dava konusu yedieminlik ücretinden sorumlu olmakla birlikte, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler kapsamında asıl sorumluluğun araç sahiplerine ait olması ve yedieminlik işi ile iştigal eden davacının hizmet bedelini en son çare olarak hizmete konu araçların satışı sonrasında satış suretiyle elde edilecek paradan tahsil edebilmesidir.
Ne var ki; uyuşmazlığa konu olayda araçların satışı için tanınan yasal 6 aylık süre geçmesine rağmen yediemine tevdi edilen araçların satışının davalı idare tarafından yapılmadığı da bir vakıadır. Bu durumda yedieminlik işini meslek edinen davacının mevcut mevzuat kapsamında kendisine teslim edilen araçların satışının yapılarak otopark hizmet ücretinin ödenmesi için gerekli girişimlerde bulunması ve çaba sarfetmesi gerekir.
Araçların yasada belirtilen 6 aylık süreyi aşacak şekilde uzun süre teslim alınmaması sonucu otopark ücretinin aracın değerini aşacak boyutlara kadar ulaşmasında davacının da müterafik kusurunun bulunduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler itibariyle araç otopark ücreti olarak ödenecek bedel, aracın satış bedelinin %25'ini geçemeyecektir.
Dava konusu araçların satışının uzun süre geçmesine rağmen gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre; mahkemece öncelikle bilirkişi marifetiyle bu araçların dava tarihindeki rayiç satış bedellerinin miktarı tespit edilip, her araç için tahakkuk edecek otopark ücretinin araçların teslim tarihlerinden itibaren geçen her yıl itibariyle geçerli ücret tarifelerine göre tahakkuk eden otopark ücreti tespit edilerek, bu tespit edilen bedelin aracın satış bedelinin %25'ini geçemeyeceği gözetilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 7.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.