Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/23254 K.2012/25416

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya bağlı..... Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi ..... ile, “Genel Temizlik Hizmeti” konusunda sözleşme imzaladıklarını, söz konusu hizmetin eksiksiz ve tam olarak yerine getirildiğini, ancak davalı tarafından 5510 sayılı yasaya aykırı olacak şekilde hak edişlerinden toplam 2.015,09 TL kesinti yapıldığını, kesinti miktarının tahsili için gönderilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.015,09.TL’nin, kesinti yapılan tarihlerden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2.015,09 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri” harçtan muaf tutulmuştur. 2547 sayılı

Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında ise, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Hükmü mevcut olup, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrası delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j fıkrası gereğince, davalı ... harçtan muaftır.

O halde dava, davalı aleyhine kabul edildiğine göre, başlangıçta davacıdan alınan peşin harç ve başvurma harcının talep halinde davacıya iadesine, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde peşin harcın mahsubu ile bakiye harç ve başvurma harcının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.