KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2012/23356 E., 2013/3184 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalılardan satın aldığı 2011 model aracının çeşitli yerlerinde boya kalınlıklarının farklı olması nedeniyle gizli ayıplı olduğunun 3. kişiye satışı sırasında ortaya çıktığını, bu nedenle aracı satamadığı gibi dolandırıcı durumuna düştüğünden büyük üzüntü yaşadığını iddia ederek, 3. kişiye satışın iptali dolayısıyla yapılan noter masraflarıyla, 5.000TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini ve davaya konu aracın yenisi ile değişimini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin reddine, aracın yenisi ile değiştirilmesiyle ilgili davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalılardan satın aldığı aracın gizli ayıplı olduğunu iddia etmiş. Mahkeme ise 20.02.2012 tarihli bilirkişi raporunu benimseyerek, hüküm tesis etmiştir. Oysa, dosyada alınan bu rapor yetersizdir.
Mahkemece yapılacak iş, aralarında kimya mühendisinin de bulunduğu yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, fabrika standartlarının, emsal araç boya kalınlıklarının araştırılması ve gözetilmesi suretiyle, söz konusu araçtaki boya kalınlığının imalat hatası olup olmadığı, bu durumun üretim aşamasında hangi sebepten dolayı oluştuğu ayrıca bu kalınlıkların standardının ne olduğu hususlarının ayrıntısıyla açıklandığı, doyurucu bir rapor alınması ve buna dayanarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/23356, K. 2013/3184, 12 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama