Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/24628 K.2013/3185

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşmeler kapsamında hakedişlerine ilişkin ödemelerin yapıldığını ancak 5510 sayılı Yasanın 81.maddesi gereğince taraflarına ödenmesi gereken Hazinece karşılanan ödemelerin şimdiye kadar ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla, toplam 144.180,00TL alacağın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda “açılan davanın kabulüne” karar verilmiş; gerekçeli kararda ise “açılan davanın kabulüne, davalı kurum tarafından kesilen, 3,666,13 TL'nin Ekim 2008 Tarihinden, 3,658,69 TL'nin Kasım 2008 Tarihinden, 3,672,53 TL'nin Aralık 2008 Tarihinden, 4.008,21 TL'nin Ocak 2009 Tarihinden, 4,345,27 TL'nin Şubat 2009 Tarihinden, 4.345,27 TL'nin Mart 2009 Tarihinden, 4,320,56 TL'nin Nisan 2009 Tarihinden, 4,332,33 TL'nin Mayıs 2009 Tarihinden, 4,327,89 TL'nin Haziran 2009 Tarihinden, 4.476,78 TL'nin Temmuz 2009 Tarihinden, 4.416,06 TL'nin Ağustos 2009 Tarihinden, 4.341,88 TL'nin Eylül 2009 Tarihinden,

4,329,40 TL'nin Ekim 2009 Tarihinden, 4,336,56 TL'nin Kasım 2009 Tarihinden, 4.340,49 TL'nin Aralık 2009 Tarihinden, 4.533,66 TL'nin Ocak 2010 Tarihinden, 4.511,79 TL'nin Şubat 2010 Tarihinden, 4.522,73 TL'nin Mart 2010 Tarihinden, 4.704,98 TL'nin Nisan 2010 Tarihinden, 4.723,20 TL'nin Mayıs 21010 Tarihinden, 4.697,69 TL'nin Haziran 2010 Tarihinden, 4.936,57 TL'nin Temmuz 2010 Tarihinden, 4.919,09 TL'nin Ağustos 2010 Tarihinden, 4.908,95 TL'nin Eylül 2010 Tarihinden, 4.919,02 TL'nin Ekim 2010 Tarihinden, 4.917,82 TL'nin Kasım 2010 Tarihinden, 4.859,51 TL'nin Aralık 2010 Tarihinden, 5.143,32 TL'nin Ocak 2011 Tarihinden,

5,171,19 TL'nin Şubat 2011 Tarihinden itibaren toplam 130,382,57 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388 ve 389 (yeni HMK 294,297) maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış.

388.maddesinin son fıkrası (yeni HMK 297/son)ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, HUMK.' nun 388/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir. 2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.