KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2012/25390 E., 2013/1814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı kurum, davalıların kurum tarafından açılan ihalelerin alt yüklenicisi ve yüklenicileri olduğunu, davalıların çalıştırdığı bir işçinin işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin açtığı davaları kazanıp, icra aşamasında kendilerinden 6.901,00 TL tahsil ettiğini, ödenen bu meblağın yükleniciler tarafından kendilerine ödenmesi gerektiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davalıdan 50 TL nin faizi ile birlikte tahsilini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 3.939.80 TL.ye çıkartmıştır.
Davalılar, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 620,00 TL nin İleri Limited şirketinden, 556,92 TL nin ... Peyzaj Limited şirketinden, 365, 54 TL nin... Limited şirketinden, 263,95 TL nin ... Limited şirketinden, 236,28 TL nin ... Limited Şirketinden, 215,11 TL nin Yıldırım Temizlik şirketinden, 711,55 TL nin ... Temizlik Limited Şirketinden, 970,13 TL nin ... Yönetim Limited şirketinden ödeme tarihi olan 8.4.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline ve davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
2012/25390-2013/1814
Davacı alt yüklenici olan davalılara yönelik rücu davası açmış, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davasını ıslah etmiş, mahkemece de bu miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. İşlem tamamen kabul edilmiş olup, davada reddedilen bir kısım olmadığından davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilemez. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMK'un 438/7.maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/25390, K. 2013/1814, 29 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama