KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/2756 E., 2012/6433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2012
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıdan satın aldığı otomobilin arızalanması üzerine servise başvurduğunu, burada kendisine aracın şanzımanında imalat hatası olduğunun söylendiğini ve şanzımanın değişiminin yapıldığını, ancak sonradan uzman kişilerle görüştüğünde şanzımanın aracın en önemli ve temel parçalarından olduğunu, dolayısıyla aracı satarken çok düşük değerde satılacağını öğrendiğini belirterek, araç için ödediği 120.000 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava konusu aracın şanzımanında ayıp olduğu, ancak davacının Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesindeki seçimlik haklarından bedelsiz onarım hakkını kullanarak aracın bedelsiz onarıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Anılan maddedeki seçimlik haklar yenilik doğurucu nitelikte ve tüketilen haklardan olup bu hak onarım hakkı olarak seçilip tüketildiğine göre ve ayıp da tamir suretiyle giderildiğine göre davacının sözleşmeden cayma hakkını kullanması mümkün değildir. Ancak bilirkişi incelemesi sonunda araçtaki şanzıman değişikliği dolayısıyla araçta bir ekonomik değer kaybı olduğu da anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece “çoğun içinde azın da istendiğinin kabulü gerekir” kuralı gereğince sadece bu değer kaybına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
2012/2756-6433 2-Bozma şekli ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/2756, K. 2012/6433, 15 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama