Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/27735 K.2013/7120

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 14.7.2010-31.5.2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere geçici transfer sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmenin Türkiye Futbol Federasyonu nezdinde tescil ettirilerek yürürlüğe sokulduğunu, sözleşme gereğince davalının bir kısım ödemeleri yapmadığını, bakiye 90.009,92TL alacağın tahsili için Türkiye Futbol Federasyonu Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun 2011/512 esas sayılı dosyası ile talepte bulunduğunu, davalının bu dosyaya sunduğu cevap dilekçesi ile alacağı kabul ettiğini, statü değişikliği nedeniyle Türkiye Futbol Federasyonu Uyuşmazlık Çözüm Kurulu tarafından karar verilemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 90.009,92 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece davanın kabulüne, 90.009,92 TL’nin 22.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar tarihi itibarı ile alınması gerekli 5.346,58TL karar ve ilam harcından peşin

alınan 1.336,65 TL harcın mahsubu ile bakiye 4.009,93TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına karar verilmiştir. Davanın tümden kabulüne karar verildiğine göre davacı tarafından peşin olarak yatırılan 1.336,65TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekir. Bu yönün göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması Usulün 438/7.maddesi gereğidir.