Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/27958 K.2013/4336

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aralarındaki 24.04.2008 tarihli protokol gereğince aldığı 189.000.00 TL borca karşılık ödeme teminatı olarak taşınmazının tapusunu davalıya verdiğini, 3 ay sonra borcunun vadesi gelince ödeme yaparak taşınmazı geri almak istediğini fakat davalıya ulaşamadığını, 03.05.2010 tarihinde davalının adresini tespit ederek ihtarname tebliğ ettirdiğini, verilen süreye rağmen davalının taşınmazını devir etmediğini, davalının teminat olarak verilen taşınmazı üçüncü kişilere satarak amacı dışında tasarrufta bulunduğunu ve aleyhine sebepsiz olarak zenginleştiğini ileri sürerek 15.000.00 TL tazminatın ve 5.000.00 TL ecrimisil bedelinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 24.04.2008 tarihli protokol gereğince davacıya 189.000.00 TL borç verdiğini, bu borca karşılık davacının taşınmazını devir aldığını, vadesi geldiğinde borcun ödenmediğini ve davacının çok uzun süre sonra dava açmakta kötü niyetli olduğu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı borca karşılık teminat olarak verdiği taşınmazın davalı tarafından üçüncü kişilere satıldığını iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Davalı davacının vadesinde borcunu ödemediğini savunmuştur. Mahkemece taşınmazın teminat olarak verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 24.04.2008 tarihinde protokol yapıldığı, davacının davalıdan 189.000.00 TL borç aldığı, bu borç için üç ay vade konulduğu, taşınmazın bu borca karşılık teminat olarak davalıya tapuda devir edildiği ve davalının bu taşınmazı 26.09.2008 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye sattığı taraflar arasında ihtilafsızdır.

Bu durumda teminat olarak verilen taşınmazın davalı tarafından satıldığı tarihteki değeri tespit edilip bu değerden davacının aldığı borç miktarı mahsup edilerek kalan miktarın davacıya iadesi gerekir. Davacının talep edebileceği miktar, taşınmazın satış tarihindeki değerinden davacının aldığı borcun mahsup edilmesi sonucunda ortaya çıkan fark kadardır.

Davacı ayrıca ecrimisil talep edemez.Mahkemece, davacının talep edebileceği zarar yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde belirlenip talep edilebilecek miktarın tam olarak tespiti ve talepte göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ecrimisil talebini de kapsayacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.