Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/28063 K.2013/3623

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının mantar üretimi üzerine şirket kurarak kar elde edeceklerine dair sözlerine güvenerek bu konuda davalıya vekalet vermek suretiyle bir kısım parayı davalıya bir kısmını da davalının kuzeni Deniz kaya adına olmak üzere toplam 55.000 sterlin para gönderdiğini, ismen bir şirketin kurulduğunu duyduğunu ancak sonrasında davalıya ulaşamadığını, dolandırıldığına ilişkin suç duyurusu yaptığını,hukuki uyuşmazlık olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiğini belirterek; davalıya şirket kurmak üzere verdiği 55.000 Sterlinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisine, kurulan şirket ile ilgili işleri takip etmek üzere vekalet verdiğini, davacı tarafından şirket adına ve Deniz Kaya adına gönderilen havale ödemelerini kendisinin aldığını, bu paraları şirkete harcadığını, ancak davacı adına gönderilen 15.000 paundun akibetini bilmediğini, şirkete ait işlerin yolunda gitmemesi üzerine işlerin takibini bıraktığını ve akibetini bilmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dısında kalan diger temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava konusu diğer ödemelerle birlikte 10.000 Paund ve 5.000 Paund olmak üzere iki adet ödemeyi de davalıya yaptığını iddia etmiş,davalı duruşmadaki beyanında bu bedellerin davacı tarafından kendisine ödenmediğini savunmuştur.

Dava konusu 10.000 paund ve 5.000 paund ödemeye ilişkin dekontlarda alıcı olarak davacının isminin yeraldığı anlaşılmaktadır.Bu paraların davacı tarafından davalıya verildiğini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya ait olup,davacının iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerekir. HMK’nun 200. Maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. O halde davacı belirtilen bu miktarlar için iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir.

Ne var ki davacı delil dilekçesinde ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.