Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/4656 K.2012/5878

Taraflar arasındaki tüketicinin hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, telefon abonesi olan davalının telefon hattı için alınan sabit ücretin kanunsuz ve kaksız olduğu iddiası ile tüketici sorunları hakem heyetine başvurarak 4077 sayılı Kanun uyarınca tarafına fatura edilen 10,31 TL ve 9,76 TL fatura ve sabit ücret bedelinin iptalini, geçmiş yıllara ait yapılan ödemelerin faizi ile iadesini, takip eden aylarda sabit ücret adı altında ücret tahakkuk ettirilmeyerek fatura düzenlenmesini talep ettiğini ve hakem heyetinin 19/02/2010 tarihli kararı ile talebin kabulüne karar verildiğini, sabit ücretin dayanağını Kanundan alan bir ücret olup, Telekominikasyon Kurumu tarafından onaylandığını bildirerek tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince, davacının sabit ücret adı altında her ay aldığı ücretin iptaline, alınanların iadesine ve takip eden aylarda sabit ücret adı altında ücret tahakkuk ettirilmeyerek fatura düzenlenmesine karar vermesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmıştır. Mahkemece, davacı tarafından sabit ücret alınması konusunda yapılan uygulamanın, 4077 sayılı Kanun’un 6. maddesinde belirtilen haksız şart özelliği taşımakta olduğu ve tüketiciyi bağlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2012/4656-5878

Her şeyden önce Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu uyarınca, Türk Telekomünikasyon AŞ tarafından belirlenen ve Telekomünikasyon Kurumu tarafından onaylanan tarife uyarınca alınan sabit ücret yasal bir uygulama olup, kanuna aykırı bir husus bulunmadığı tartışmasızdır. Somut olayda asıl üzerinde durulması gereken husus; sabit ücret uygulamasının haksız şart özelliği taşıyıp taşımadığıdır.

Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/13-406 Esas, 2010/503 Karar sayılı ve 13.10.2010 tarihli kararında da belirtildiği üzere “taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir.

Oysa 5809 Kanun ile sözleşmelerin düzenlenmesinin usul ve esaslarını belirleme görevini dahi Kurum’a vermiş ve ayrıca somut olaydaki gibi sabit ücrete ilişkin hükümlerin tarifelerle belirleneceğini, bu tarifelerin de Kurum’ca onaylanacağını belirlemiş; bununla yetinmeyerek bu tarifelere karşı dava yolunu da düzenlemiştir.

Kurumun onay işlemine karşı dava açılmamış veya açılıp ta reddedilmiş olması durumunda tarife kanuna uygun olmakla buna dayanılarak sözleşmede yer verilen sabit ücrete ilişkin miktarın haksız şart olarak kabulü de olanaklı değildir”. O halde, mahkemece sabit ücret uygulamasının haksız şart özelliği taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.