Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/5484 K.2012/7820

Taraflar arasındaki gecikme tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile devir eden ...arasında imzalanan devir protokolünde taarflardan...’ nin davalı idare ile 30/06/2006 tarihinde imzaladığı sözleşmeden kaynaklanan tüm haklarını ve yaptığı ödemelerini davacıya devir ve temlik ettiğini,

devir eden...’ nin sözleşme ile satın aldığı 3 nolu dairenin sözleşme tarihinden itibaren 16 ay içerisinde teslimi gerekirken 13/10/2008 tarihinde teslim edildiğini belirterek geç teslim nedeni ile fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 12/07/2010 tarihli devir protokolüne binaen 1.000 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06/12/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 715,00 TL arttırarak 1.715,00 TL maddi zararın işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/5484-7820

2-Türkiye Barolar Birliği 2010-2011 Avukatlık Asgari Ücret Tarifesisin "Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret" başlıklı 12.maddesinin "Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olmaz." şeklindeki son cümlesinin yürütülmesi, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.6.2011 gün 2011/321 YD itaraz Nolu kararı uyarınca durdurulmuştur. Bu durumda Mahkemece davalı aleyhine nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedinidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.